Omdat de generaties van overmorgen en nu erom vragen.
Wij werken met organisaties die de wereld beter willen achterlaten dan ze haar aantroffen.
Wij geloven dat we maatschappelijke kloven kunnen verkleinen door organisaties te veranderen.
Ze zijn mede veroorzaker van de krachten waar we nu in zitten, en ze kunnen die krachten ook omvormen. Ze zijn daarmee logische plekken waar we ons aan verbinden om een transformatie in gang te zetten.
Onze naam zegt wat we doen. Een enzym verbindt zich waar het van toegevoegde waarde is, zet in gang wat er al in zit en laat dan weer los.
Verbinden, transformeren, loslaten.
Je bent hier niet voor niets.
Waarschijnlijk zit je in een verandering of is die aanstaande. Onbekend met waar het naartoe gaat en langs welke weg. Bekend met de gedachte: dit wordt gedoe.
Verandering gaat gegarandeerd gepaard met:
Niet voor niets woorden met een W. Je kunt ze zien als pieken en dalen. Maar ook als signaal van een kloppend hart. Onder de weerstand zit vaak een verlangen, weliswaar met een scherp randje.
Wat speelt er bij jou? Waar zie je beweging, en komt die uit moeten of uit moedige keuzes? Het is een voortdurende beweging tussen moed en kwetsbaarheid.
Organisaties zijn gewend veranderingen met intelligentie aan te pakken. Strategieën, scenario's en nog zoveel meer modellen. Het neemt de onzekerheid voor een deel weg.
Bij onzekerheid helpt het soms meer om te zeggen: ik weet het ook niet, dan weer een volgend model erop los te laten. Dat maakt het mogelijk om opnieuw samen met elkaar ernaar te kijken.
Zo ontstaat wat wij speelruimte noemen.
Organisaties hebben behoefte aan ruimte om te ontdekken. Net als vroeger spelen in de zandbak. Het liefst zouden we dagen met klanten in de zandbak zitten, maar dat krijgen we vast niet uitgelegd.
In onze opdrachten kijken we met nieuwsgierigheid: waarom gaat het zoals het gaat.
Sleep ambitie, organisatie, medewerkers, verlangen en gedoe als hoopjes zand in de bak. Zet ze neer zoals het nu voelt. Ga er daarna zelf in staan, en kijk wat er gebeurt.
Naar de zandbakMet frisse ogen kijken naar de situatie. De dingen logisch ordenen, en de chaos ook even volstrekt toelaten.
Dat klinkt vreselijk, maar is essentieel om te ontwikkelen. Je ervaart het andere al, maar kunt het nog niet benoemen.
Verwarring is een essentieel onderdeel van groei. Het liefst gaan we terug naar het bekende. Zo kom je bij de verwarring, en eraan voorbij.
We helpen organisaties de impact te maken die nodig is. Zo doorbreken we wat al te lang vastzit en komt er weer energie vrij om te veranderen. Dat doen we op vier manieren, van het moment dat het schuurt tot het ritme van een heel jaar.
Elke organisatie weet welke keuze ze liever uitstelt. Wij helpen je die keuze te maken en het gesprek te voeren dat al te lang wacht.
Een leider hoeft niet alles te weten. Wie durft te zeggen “ik weet het nog niet”, geeft anderen ruimte om mee te bouwen.
Wat laten we achter, en wat zouden zij vinden van de keuze die we nu maken? Vanuit die vraag kijken we naar je strategie, je cijfers en je gedrag.
Wat mij drijft is het moment waarop een organisatie ontspant en weer gaat ademen. Het gesprek dat te lang wachtte wordt gevoerd, en mensen voelen: nu klopt het weer.
Enzym begon bij mij. Na veertien jaar strategie en verandering bij een van de grote adviesbureaus wilde ik dichter bij de kern van het werk komen. Dat doe ik inmiddels veertien jaar vanuit Enzym, vooral met directies en managementteams. Dit werk vraagt hart voor de zaak. Dat vraag ik van mezelf, en dat wil ik in organisaties wekken.
Rijkdom zit voor mij in ontwikkeling. In die van mezelf, en in die van de mensen om mij heen.
Wat ik weet en heb meegemaakt, deel ik graag en geef ik door.
Over hoe organisaties systemisch in beweging komen schreef ik Met Sprongen Voorwaarts. Een tweede boek is in de maak.
Meer over mijWe verbinden mensen met een voorliefde voor systemisch werk. Zo maken we ook voor onszelf speelruimte om te experimenteren en professioneel te klooien.
Laten we verkennen wat er gevraagd wordt en wat er mogelijk is.
Plan een eerste gesprek